مرا اگر بپرسی می گویم عشق والاترین موهبت هستی است به جان بی مقدار ما ولیکن در طالع کسی به وصال می نشیند و در اقبال کسی دیگر به فراق یار...

من که می گفتم عشق زندگی می بخشد نمی دانستم گاه عشق زندگی را تماما از انسان می گیرد که زندگی بی

عشق پرنده ای بی بال است و کجا اندیشه پرواز  به ناکجاآباد

به بی بالی اش بگنجد یا اگر هم بگنجد کجا یارای رفتن دارد؟؟؟

من هیچ نمی خواهم ...

تنها صدایت را می خواهم تا موسیقی سکوت لحظه هایم باشد

نگاهت را می خواهم تا روشنی چشم های خسته ام باشد

وجودت را می خواهم تا گرمای قندیل آغوشم باشد

خیالت را می خواهم تا خاطره لحظه های فراموشم باشد

دست هایت را می خواهم تا نوازشگر بی کسی اشک هایم باشد

و تنها خنده هایت را می خواهم تا مرهم کهنه زخم های زندگی ام باشد

آری تنها  تو را می خواهم ...

میشه یه چیزی بگم؟

وقتی تو رو می بینم که انقدر برای من زیبا وعزیزی در فکر فرو میرم. میدونی چرا؟

با خودم میگم اگه تو انقدر زیبا محجوب و محبوبی خدایی که تو روآفریده چقدر خوب وزیباست؟چقدر خوش سلیقه اس ؟ چقدربزرگه؟ چقدر داناس؟

...........................